SHAKESPEARE DAILY: Magiczna interpretacja Hamleta

Małgorzata Całka

Od najdawniejszych czasów ludziom towarzyszyły obrzędy i zwyczaje ludowe, które związane były z tradycją, wierzeniami i praktykami religijnymi. Były to zwyczaje, które miały, jak wierzono, magiczną moc. Dla mnie przywołaniem i przypomnieniem tych sił jest spektakl Studiując Hamleta. Jego główną siłą napędową jest spojrzenie na postać Hamleta z perspektywy wielu osób, ludzi odmiennych narodowości, wyznawców różnych religii. Mówią oni o Hamlecie poprzez różnorodne doświadczenia życiowe, a wydają się być to wyznania bardzo osobiste.

Spektakl to arcydzieło, wizualnie doskonale dopracowane. Wszystko w nim wiruje, przeistacza. Akcja toczy się dynamicznie. Jak już wspomniałam na początku, w Studiując Hamleta widać wiele nawiązań do teatru obrzędowego, a także do pieśni ludowych. W przedstawieniu słyszymy jak aktorzy wykonują tzw. śpiew biały, bardzo charakterystyczny dla muzyki ludowej. Kiedyś pieśni takie towarzyszyły wielu ważnym obrzędom. Były one formą modlitwy, moralizowały, informowały o istotnych wydarzeniach, ale także były tłem do tańców i zabaw.

Spektakl ten to jednak nie tylko śpiew, ale i właśnie taniec. Aktorzy w dużej mierze komunikują się poprzez mowę ciała – to taniec, momentami zmieniający się w walkę, jest źródłem ekspresji. Godna podziwu jest synchronizacja wszystkich tych elementów w jedną całość. Fakt, że większość aktorów biorących udział w spektaklu to jeszcze studenci, napawa optymizmem na przyszłość. Teatr Pieśń Kozła i Bral School of Acting tworzą nową jakość, czerpiąc z tradycji. Jak widać, historia wiąże się tu nierozerwalnie z przyszłością, również w teatrze.

W przedstawieniu scenografia jest niepotrzebna, aktorzy niejako kreują ją sami, zamieniając wirujące w tańcu spódnice w tło dla scenicznych wydarzeń. Wprawiając je w ruch, sprawiają, że przedstawienie jeszcze bardziej ożywa, drga, wibruje.

Aktorzy wielokrotnie analizują znaną frazę „Być albo nie być, oto jest pytanie”; w końcu jedna z aktorek podsumowuje ją, chyba najbardziej słusznie: nie chodzi o to, czy być, czy nie być, ale o to, JAK być. W jaki sposób przeżyć życie, czyż nie ta kwestia jest zasadniczym pytaniem, godnym analizy?

Bral School of Acting, Teatr Pieśń Kozła (Wielka Brytania/Polska)

Studiując Hamleta

reżyseria: Grzegorz Bral

muzyka: Maciej Rychły

obsada: Manuel Lavandera, Alkistis Polychroni, Robin Paley Yorke, Cheryl Prince, Lynnette Holmes, Maryam Davari, Audrey Gyurgyik, Satish Thiagarajan, Sara Amini Johanne Baadsgaard Lange, Kimi Vilkkula, Toni Mas Pares, Ilona Munyoz Rizzo, Anna Korolainen, Charlotte Slater, Julie Becker, Hannah Chodos, Tom Bailey

spektakl powstał jako efekt rocznej współpracy Bral School of Acting i Rose Brufford College

>>zdjęcia ze spektaklu do obejrzenia w galerii po prawej stronie<<

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s